Dagelijks 14 uur stilzitten heeft natuurlijk zijn gevolgen. Vroeger was ik mager (veel te mager zelfs), maar sinds het moment dat ik fulltime begon te werken (april 2006), ben ik ook een tiental kilo verdikt.

En het ergste is: in plaats van netjes uit te spreiden, vindt dat vet het leuk om samen te scholen op één plaats. De bierbuik. En de dubbele kin.

Om er eindelijk iets aan te doen, besloot ik eind vorig jaar om niet alleen de inname van vet, suiker en vooral alcohol te verminderen, maar ook regelmatig te gaan zwemmen.

Ook al heb ik het zwembad altijd zoveel mogelijk vermeden: baantjes trekken is stomvervelend en teveel chloor, daar kan ik niet tegen.

De eerste proef in het Van Eyck zwembad viel dan ook dik tegen. Teveel volk, teveel lawaai, koud water en veel chloor. En lelijk. Alle kleedhokjes kijken uit op het zwembad, op twee verdiepen dan nog wel. Veel te chaotisch.

Gelukkig hebben we daarna het Rooigem zwembad ontdekt, het complete tegenovergestelde. Het water is er vele graden warmer en er komt niet teveel volk. En met een muziekje op de achtergrond begin ik het zelfs best leuk te vinden om baantjes te trekken, omdat ik met mijn gedachten meestal gewoon heel ergens anders zit. Het geeft gelegenheid om na te denken of weg te dromen.

Dus, in plaats van te werken, ploeter ik nu elke dinsdag en donderdag om 16:00 lekker in het zwembad. Toch leuk als zelfstandige, om je eigen uren te kunnen indelen.